
Kerstverhaal 2008
Ook dit jaar organiseren FOK! en de NCRV een verhalenwedstrijd rondom kerst.
Het thema dit jaar is
Tijd voor samen.
De inzendtermijn is inmiddels verstreken, de genomineerden zijn bekend. Op 24 december maakt juryvoorzitter Paul Sebes in Lunch! (12:15-13:00 uur, Radio 1) de winnaar bekend.
Ook dit jaar organiseren FOK! en de NCRV een verhalenwedstrijd rondom kerst.
Het thema dit jaar is
Tijd voor samen.
De inzendtermijn is inmiddels verstreken, de genomineerden zijn bekend. Op 24 december maakt juryvoorzitter Paul Sebes in Lunch! (12:15-13:00 uur, Radio 1) de winnaar bekend.
Genomineerden 2008
1. Subject: Re: Unfinished business
Door: Gerrit Janssens
Lees het verhaal
2. Ooit
Door: Sjoerd Veerkamp
Lees het verhaal
3. Jelle en Tobias
Door: Cindy Rosanne
Lees het verhaal
4. Kerstkoekjes (ik zei het toch!)
Door: Bianca
Lees het verhaal
5. Dankzij Herman
Door: Patty Zondervan
Lees het verhaal
6. Houtsplinters
Door: Gerard Zelen
Lees het verhaal
7. Donkere dagen
Door: Maarten Bergman
Lees het verhaal
8. Ver weg dichtbij
Door: Jeanny Janssen-Jacobs
Lees het verhaal
9. Onze Jezus
Door: Annemarieke Bergman
Lees het verhaal
10. Goede daad
Door: Anita Terpstra
Lees het verhaal
1. Subject: Re: Unfinished business
Door: Gerrit Janssens
Lees het verhaal
2. Ooit
Door: Sjoerd Veerkamp
Lees het verhaal
3. Jelle en Tobias
Door: Cindy Rosanne
Lees het verhaal
4. Kerstkoekjes (ik zei het toch!)
Door: Bianca
Lees het verhaal
5. Dankzij Herman
Door: Patty Zondervan
Lees het verhaal
6. Houtsplinters
Door: Gerard Zelen
Lees het verhaal
7. Donkere dagen
Door: Maarten Bergman
Lees het verhaal
8. Ver weg dichtbij
Door: Jeanny Janssen-Jacobs
Lees het verhaal
9. Onze Jezus
Door: Annemarieke Bergman
Lees het verhaal
10. Goede daad
Door: Anita Terpstra
Lees het verhaal
| Verhaal | waardering: |
Myra's kerstavond
Myra’s kerstavond
Iedereen in Middelwoud hield van Myra. En dat was geen wonder. Myra was er altijd. Voor iedereen. De stokoude Piet in Huize Woudzoom las ze elke middag de krant voor. Ze deed spelletjes met breekbare oude dames en hielp de kinderen op school met rekenen. Wie hulp nodig had, kon op haar rekenen. Vijf jaar geleden was ze uit de bus gestapt en nooit meer weggegaan. Sindsdien woonde ze in een bouwvallig huis aan de bosrand en hoorde ze er helemaal bij. Wat best bijzonder was, want in Middelwoud had men het niet zo op met mensen van buiten.
December was voor Myra een drukke maand. Dag in dag uit fietste ze door het dorp met pakketjes lekkernijen voor gezinnen die het niet breed hadden. Op school hielp ze de kinderen met hun zelfgemaakte kerstkaarten. De dorpelingen waren haar dankbaar en nodigden haar elk jaar uit om Kerst samen te vieren. Maar dat wilde Myra niet. Met Kerst wilde ze alleen zijn.
Laat in de middag op 24 december fietste Myra naar Huize Woudzoom. Met gloeiende wangen van de kou en beslagen brillenglazen fietste ze door de stromende regen. Even slipte haar fiets n de modderige berm, maar ze bleef overeind. Een onbekende zwarte auto passeerde haar langzaam. Vreemd, dacht Myra. Die auto kende ze niet.
De middag leek te verlopen als altijd totdat Myra twee verzorgsters hoorde praten. “Is het niet verschrikkelijk?”, zei de een. “Alweer zo’n familiedrama in de stad. Die arme kinderen!” Myra kneep haar lippen stijf op elkaar. Niet luisteren, dacht ze. Niet aan denken. “Zo Piet, wat is er vandaag in de wereld gebeurd?” Ze sloeg de krant open en zag de foto. Een brandend huis. Ze kon de schroeilucht bijna ruiken. Ze sprong overeind. “Het is bijna Kerst, Ik moet naar huis.”
Nog nooit had ze zo hard gefietst. De kale bomen flitsten voorbij. IJswater droop via haar kraag in haar nek. Ze merkte het nauwelijks. Een plens water van een passerende auto sloeg in haar gezicht. Thuis gooide ze haar fiets tegen het hek en haastte ze zich naar binnen. Daar schopte ze haar natte schoenen uit en aaide ze de kat, die klaaglijk miauwend om haar benen draaide.
Ze wilde net het licht aandoen, toen ze een sigaret zag oplichten. Ze deinsde achteruit en viel over de kat. Zag ze het blikkeren van een mes? Paniekerig tastte ze rond op zoek naar iets om zich mee te verdedigen. De man met de sigaret stond op. Ze zag alleen zijn silhouet. “Hallo Myra”, zei hij. “Dit jaar vier jij Kerst niet alleen. Je kinderen wachten op je. Het is tijd om thuis te komen.”
Myra kneep haar ogen stijf dicht. Nu zou ze boeten voor wat ze had gedaan, vijf jaar geleden. De man kwam dichterbij en ze kromp in elkaar. Een zachte hand hielp haar overeind. “Myra”, zei een bekende stem. “Myra, ik heb je zo gemist. Eindelijk heb ik je gevonden.” Vragend keek ze op. “Ik weet wat je denkt, maar je hebt het mis. We waren niet thuis toen de brand uitbrak. Ik was met de jongens naar de film omdat jij moest overwerken. Toen we thuis kwamen was het huis afgebrand en was jij verdwenen. Myra, ga je mee naar huis?”
Door: Marjan Brouwers
Voor: Mijn dochters
Datum: 17-12-2008 18:24
De reacties
~soap
marion, 17-12-2008 om 19:08 uur
Ik vind het eerste deel van het verhaal goed,
maar ik vind het einde nogal onwaarschijnlijk...
Reageer zelf
Wat vind jij van dit verhaal?
Bedankt voor je stem op dit verhaal.
Tot nu toe hebben 19
mensen gestemd