Kerstverhaal 2008

Ook dit jaar organiseren FOK! en de NCRV een verhalenwedstrijd rondom kerst.

Het thema dit jaar is
Tijd voor samen.

De inzendtermijn is inmiddels verstreken, de genomineerden zijn bekend. Op 24 december maakt juryvoorzitter Paul Sebes in Lunch! (12:15-13:00 uur, Radio 1) de winnaar bekend.

Genomineerden 2008

1. Subject: Re: Unfinished business
Door: Gerrit Janssens
Lees het verhaal

2. Ooit
Door: Sjoerd Veerkamp
Lees het verhaal

3. Jelle en Tobias
Door: Cindy Rosanne
Lees het verhaal

4. Kerstkoekjes (ik zei het toch!)
Door: Bianca
Lees het verhaal

5. Dankzij Herman
Door: Patty Zondervan
Lees het verhaal

6. Houtsplinters
Door: Gerard Zelen
Lees het verhaal

7. Donkere dagen
Door: Maarten Bergman
Lees het verhaal

8. Ver weg dichtbij
Door: Jeanny Janssen-Jacobs
Lees het verhaal

9. Onze Jezus
Door: Annemarieke Bergman
Lees het verhaal

10. Goede daad
Door: Anita Terpstra
Lees het verhaal

HomeForumJuryPrijzenUitlegVerhalen 2008Verhalen 2007Verhalen 2006Auteurs lezen voorAudioSchrijftips 2008Schrijftips archief

Verhaal

waardering:

Miki

Miki

Ik drink op kerstavond een glas op jouw gezondheid beste vriend.

Tien jaar hebben we samen op school gezeten. Toen we klein waren fietsten we op zaterdag, soms samen met je broer, het bos in. Later fietsten we liever naar de supermarkt voor sigaretten. Jij had het meeste lef en ik zie je nog lachend en fier met de peuken terugkomen.

Op ons vijftiende begon ik bas en jij gitaar te spelen. Klassieke gitaar, want met een elektrische zou je vast in een bandje willen en je haar laten groeien. Je ouders waren goede mensen en een paar maanden later had je toch je elektrische gitaar, ons haar bleef kort en we speelden ganser dagen Guns’n Roses na. We tikten het ritme tegen een halfgevulde spaarpot. Dat vonden we zo goed dat we erbij zongen en het opnamen. Die cassette heb ik nog steeds.

Tijdens een zomervakantie zijn we eens gaan kamperen met wat andere vrienden. Je had een fles sterke drank bij die al leeg was voor we ons eerste café betraden. Je eerste uitje wou je goed aanpakken. Een beetje te goed, want gemengd met het bier smeet die sterke drank je een paar uur later in een halve coma. Ik weet nog dat we je in de tent gelegd hebben en om de beurt gingen kijken of je nog ademde.

Toen we zestien waren werden er verschillende schoolreizen georganiseerd en jij ging naar St-Petersburg. Een paar maanden later, toen het alweer zomervakantie was zijn we samen naar de oostkust van de Verenigde Staten geweest, waar je je eerste lief had.

Er is vaak gedacht dat het misschien de tegenstelling tussen Oost en West is die je dat jaar zag die je moedeloos gemaakt heeft, omdat we natuurlijk verplicht ook met Che en het kapitalisme ed. bezigwaren.

Feit is dat we, terug op school, op een vrijdagmiddag stonden te roken en je me zei dat je jezelf een mislukkeling vond omdat je niet aan je ouders durfde vertellen dat je rookte. Je rookte een sigaret per dag. Dat de laatste keer dat ik met je gesproken heb. Zondagavond heeft onze hele klas een telefoontje gekregen. Je vader had je voor het middageten geroepen en toen er geen antwoord kwam is hij naar je kamer gelopen waar hij voor een gesloten deur stond. Door het sleutelgat zag hij je liggen. Je vader en je broer hebben de deur opengetrapt, maar ze kwamen te laat, de zak die je rond je hoofd had gebonden zat te strak. .

Ik ben er zeker van dat je ouders sindsdien geen gezellige kerst meer gevierd hebben of ooit nog gaan vieren. Ik wou dat je er nog was, en samen met mij was gaan studeren, je had doktor kunnen worden, je had in elk geval kunnen zien dat het leven wel kan meevallen als je wat langer volhoudt. Ik wou dat ik mijn vriend nog had en dat die nu met z’n ouders en broer gezellige kerstdagen kon beleven.

Door: JeD
Voor: Miki
Datum: 17-12-2008 17:57