Kerstverhaal 2008

Ook dit jaar organiseren FOK! en de NCRV een verhalenwedstrijd rondom kerst.

Het thema dit jaar is
Tijd voor samen.

De inzendtermijn is inmiddels verstreken, de genomineerden zijn bekend. Op 24 december maakt juryvoorzitter Paul Sebes in Lunch! (12:15-13:00 uur, Radio 1) de winnaar bekend.

Genomineerden 2008

1. Subject: Re: Unfinished business
Door: Gerrit Janssens
Lees het verhaal

2. Ooit
Door: Sjoerd Veerkamp
Lees het verhaal

3. Jelle en Tobias
Door: Cindy Rosanne
Lees het verhaal

4. Kerstkoekjes (ik zei het toch!)
Door: Bianca
Lees het verhaal

5. Dankzij Herman
Door: Patty Zondervan
Lees het verhaal

6. Houtsplinters
Door: Gerard Zelen
Lees het verhaal

7. Donkere dagen
Door: Maarten Bergman
Lees het verhaal

8. Ver weg dichtbij
Door: Jeanny Janssen-Jacobs
Lees het verhaal

9. Onze Jezus
Door: Annemarieke Bergman
Lees het verhaal

10. Goede daad
Door: Anita Terpstra
Lees het verhaal

HomeForumJuryPrijzenUitlegVerhalen 2008Verhalen 2007Verhalen 2006Auteurs lezen voorAudioSchrijftips 2008Schrijftips archief

Verhaal

waardering:

Dankzij Herman

Dankzij Herman

Susan zit al in de auto en drukt ongeduldig op de claxon. Twee van de vier jongetjes zitten op de achterbank.
‘Kom op! Josh en Fin, we gaan!’ roep ik.
Fin komt aangerend, met vuurrode wangen.
‘Hier mam, mijn muts! Mag hij die op?’
‘Tuurlijk!’

Even later rijden we langzaam de witte straat uit in de oude Opel Kadett, met vier uitgelaten ventjes op de achterbank, een slee in de kattenbak en onze nieuwe vriend Herman op het dak. Hij draagt de muts van Fin en heeft een wortelneus. Hij mag mee naar de sleeheuvel aan de rand van de stad.
Spelende kinderen die we onderweg passeren wijzen naar Herman, ze lachen en zwaaien. We zwaaien vrolijk terug.

‘Zou het niet gevaarlijk zijn, vraagt Susan bezorgd als we over de rondweg rijden, straks valt er een stuk Herman van de auto!´
Maar volgens mij rijdt iedereen voorzichtig met deze sneeuw.
Nu en dan wordt er lachend naar ons getoeterd.

We zijn helemaal verkleumd als we uit de auto stappen (´Verwarming uit, mam, want anders smelt Herman!´) en slepen de slee de heuvel op. Als we omkijken zien we Herman ijzig wit boven de auto’s op de parkeerplaats uittorenen.

Het schemert als we terugkeren op de parkeerplaats. We schrikken ons naar, want de achterbumper van de auto hangt scheef, we zien een flinke deuk in de flank en het linkerachterlicht is stuk. Stukjes rood glas liggen te glimmen in de platgereden sneeuw.
´En hoe komen we nu thuis?!´ roept Susan boos.
´Wat een rotstreek!´snuf ik.
De jongens staan er beteuterd bij.
`Komt dat door Herman?´vraagt Fin.
‘Hier! Wat is dit?’ Susan grist een briefje onder de ruitenwisser vandaan. Ze steekt een lucifer aan zodat we de tekst kunnen lezen.
"Mijn welgemeende excuses voor de veroorzaakte schade. Ik was afgeleid door de prachtige sneeuwpop op uw dak. Neemt u svp contact met mij op, tel 06 14564398"

We rijden zwijgend naar huis, met een bungelende bumper en één achterlicht, maar met Herman nog steeds fier en eigenwijs op het dak, de verwarming uit.

‘Hij komt er nú meteen aan, Susan legt met trots de hoorn op de haak, met de verzekeringspapieren!’
‘Op kerstavond?’ Nou, toch netjes van die man.
‘Dat mag ook wel, hij heeft onze kerst verpest!’ snuift Susan.
Inderdaad staat de man die mijn zus’ Kadett heeft aangereden, ene IJsbrand Buwalda, al na een kwartier op de stoep.
‘Het spijt me echt, het komt helemaal goed!’ zegt hij. En als hij een uur later aan zijn derde kop thee met mijn zus aan haar keukentafel zit, zijn de schadepapieren ingevuld. Susan lacht, ze is helemaal bijgedraaid én gecharmeerd. Ondertussen draai ik de vegaballen nog eens om in de pan. De jongens zitten in hun pyjama’s voor de tv en kijken Home Alone.

Twee zussen en hun vier zoontjes vieren kerstavond. De Kadett met schade en een inmiddels smeltende Herman op het dak staat voor de deur. Maar er pruttelen heerlijke hapjes op het fornuis. En Susan waagt het en vraagt het, wil IJsbrand soms ook een hapje mee-eten? Of heeft IJsbrand verplichtingen elders?
IJsbrand lacht. Geen verplichtingen en ja, hij eet graag mee!

Later zullen ze zeggen, Susan en IJsbrand, dat Herman hen heeft samengebracht.

Door: Patty Zondervan
Voor: Susan
Datum: 8-12-2008 22:47