Kerstverhaal 2008

Ook dit jaar organiseren FOK! en de NCRV een verhalenwedstrijd rondom kerst.

Het thema dit jaar is
Tijd voor samen.

De inzendtermijn is inmiddels verstreken, de genomineerden zijn bekend. Op 24 december maakt juryvoorzitter Paul Sebes in Lunch! (12:15-13:00 uur, Radio 1) de winnaar bekend.

Genomineerden 2008

1. Subject: Re: Unfinished business
Door: Gerrit Janssens
Lees het verhaal

2. Ooit
Door: Sjoerd Veerkamp
Lees het verhaal

3. Jelle en Tobias
Door: Cindy Rosanne
Lees het verhaal

4. Kerstkoekjes (ik zei het toch!)
Door: Bianca
Lees het verhaal

5. Dankzij Herman
Door: Patty Zondervan
Lees het verhaal

6. Houtsplinters
Door: Gerard Zelen
Lees het verhaal

7. Donkere dagen
Door: Maarten Bergman
Lees het verhaal

8. Ver weg dichtbij
Door: Jeanny Janssen-Jacobs
Lees het verhaal

9. Onze Jezus
Door: Annemarieke Bergman
Lees het verhaal

10. Goede daad
Door: Anita Terpstra
Lees het verhaal

HomeForumJuryPrijzenUitlegVerhalen 2008Verhalen 2007Verhalen 2006Auteurs lezen voorAudioSchrijftips 2008Schrijftips archief

Verhaal

waardering:

Houtsplinters

KERSTVERHAAL 2008 NCRV Soms behoeft een kerstverhaal geen sneeuw, geen engel of een wonder, maar kan het volstaan met wat eenvoudige houtsplinters, om samen er toch weer in te gaan geloven. Gerard Zelen


Houtsplinters

,Kijk je wel uit voor je vingers, zo een mes kan behoorlijk scherp zijn.’
Terwijl de jongen onverstoorbaar verder gaat, kijkt hij zijn vader met een achteloze blik aan:
,Ach, dat ouwe ding is allang bot.’
,Ik zou er toch maar mee uitkijken, voordat je het weet heb je een flinke jaap.’
,Au.’
Geschrokken draait de vader zich om.
,Geintje Pa!’ glimlacht zijn zoon plagerig.
,Dat zijn helemaal geen geintjes meer jongen, ik dacht dat je echt had gesneden.’
Even later vliegen de houtensplinters alweer in het rond, als de jongen door het eikenhouten plankje verder probeert te gutsen.
,Wat wordt het eigenlijk,’ vraagt zijn vader nieuwsgierig.
,Weet ik veel, ik zie nog wel.’
Af en toe blaast hij de houtsplinters van zijn werkstuk af. Echt tevreden lijkt hij nog niet te zijn.
,Gaat het, jongen?’
Op een cynische toon geeft hij nu antwoord: ,Dat ziet u toch,’
Bemoedigend legt de vader zijn hand op de frêle schouders van zijn zoon:
,Niet alles hoeft altijd in een dag af.´
Stukje voor stukje werkt hij zich door het weerbarstige hout. Langzaam maar zeker wordt er toch al iets zichtbaars. Alleen gaat het nog allemaal veel te langzaam, volgens de jongen:
,Stom stuk hout!’
,Je moet geduld hebben jongen, geloof me.’
Zwijgzaam zitten ze nu tegen over elkaar.
Ineens houdt de jongen zijn werkstuk voor zich omhoog.
,Nou, dat begint al ergens op te lijken.’
,Het is nog een zooitje, Pa!’
,Misschien, moet je de contouren nog wat dieper uitsnijden, jongen?’
,Het is ook altijd het zelfde, u kan alles beter!’




,Nee, jongen zo bedoel ik het niet, het is nu al prachtig, maar… ,er ontbreekt nog wat aan. Ik kan niet zeggen wat.’
Geïrriteerd wendt de zoon zich nu af van zijn vader en met nog meer venijn als door voor, steekt hij het botte oude mes in het hout.
Houtsplinters vliegen links en rechts alle kanten op. Het moet en zal vandaag klaar komen zijn werkstuk.
Bezorgd kijkt zijn vader naar het gebeuren:
,Stop er anders voor vandaag mee, jongen. Ga je gewoon morgen weer lekker verder.’
,Ik stop pas als ik klaar ben, Pa.’
,Oke, dan moet je het zelf weten. Ik wist niet dat je kwaad werd.’
Ineens klinkt er een pijnlijke kreet:
,Au.’
,Zie je nou wel, nu heb je toch gesneden aan dat botte mes.´
Zijn vader pakt een handje vol houtsplinters van de grond en dept daar mee de diepe wond aan zijn hand van zijn zoon af.
,Lekker dan, zo kom ik met mijn werkstuk nooit klaar.’
De vader lacht minzaam en kijkt zijn zoon liefdevol aan:
,Jongen, ooit heb ik me na zes dagen en zes nachten ploeteren ook eens diep in mijn vingers gesneden, aan een iets waarvan ik dacht, dit is het mooiste wat ik ooit heb gemaakt. Maar nu pas na vele jaren begrijp ik dat mijn werkstuk nooit helemaal af zal zijn.’
,Pa, je wordt op kerstavond toch niet sentimenteel hoop ik?’
,Nee hoor jongen, dat valt wel mee. God dank weten de mensen zich zelf wonderlijk goed te redden daar beneden.’


Gerard Zelen.


















Door: Gerard Zelen
Voor: Voor iedereen
Datum: 11-12-2008 22:30